Welk land verkrijgt 97% van zijn drinkwater via ontzilting

Dus, welk land haalt nou 97% van z'n drinkwater uit ontzilting? Koeweit. Ja, dat kleine maar ontzettend rijke land in het Midden-Oosten. Ze hebben daar echt extreem weinig water – geen grap. Het is er kurkdroog, er zijn bijna geen natuurlijke bronnen van zoet water en de bevolking groeit maar door. Dus ja, ze moesten wel wereldleider worden in ontzilting. Ze pompen bijna al hun drinkwater uit de Perzische Golf, via die enorme installaties.

Waarom is Koeweit zo afhankelijk van ontzilting?

Kijk, het is niet alsof ze een keuze hadden. Het is pure noodzaak. Geen rivieren, geen meren. Regen? Valt mee – minder dan 120 millimeter per jaar. Grondwater? Bijna op, en wat er is smaakt niet eens lekker. Zonder die ontziltingsinstallaties zouden ze simpelweg geen water hebben voor de mensen en de fabrieken. Punt.

Hoe werkt ontzilting in Koeweit?

Ze gebruiken eigenlijk twee trucs om dat zeewater drinkbaar te maken:

• Meertrapsflitsdestillatie (MSF): Dit is de ouwe trouwe methode. Ze koken het zeewater tot stoom, en die stoom koelt dan weer af tot zoet water. Vreet energie, maar het werkt als een trein voor grote hoeveelheden.
• Omgekeerde osmose (RO): Dit is de nieuwere, hippere techniek. Ze persen het water onder hoge druk door een soort superfijn filter. Stukken zuiniger dan MSF, en steeds meer nieuwe installaties gaan hiervoor.

En het slimme is: de meeste van die installaties hangen aan elektriciteitscentrales. De warmte die vrijkomt bij het opwekken van stroom, gebruiken ze meteen voor het ontzilten. Mooie combi, toch?

Wat zijn de uitdagingen van ontzilting in Koeweit?

Het klinkt allemaal heel mooi, maar het is niet zonder problemen. Serieus:

• Energieverbruik: Man, wat kost dit veel energie. Ze stoken er vooral fossiele brandstoffen voor, dus de CO2-uitstoot is niet om over naar huis te schrijven. En de rekening? Ook niet grappig.
• Milieu-impact: Dat zoute afval, pekel heet dat, pompen ze terug in zee. Daar wordt het zeeleven niet vrolijk van. En dan hebben we het nog niet eens over de CO2.
• Kosten: Zo'n installatie bouwen en onderhouden? Kost een fortuin. De overheid betaalt het grootste deel, dus de burger ziet er weinig van, maar de staatskas voelt het wel.
• Waterveiligheid: Ze hangen aan één technologie en één bron: de Golf. Als die installatie stuk gaat, of er lekt olie in het water, of er ontstaat gedoe met de buren... Dan hebben ze een groot probleem.

Welke andere landen zijn sterk afhankelijk van ontzilting?

Koeweit is de absolute kampioen, maar er zijn meer landen die niet zonder kunnen. Vooral droge kustlanden:

• Saoedi-Arabië: De grootste producent van ontzilt water ter wereld. Z'n 50 tot 70 procent komt uit ontzilting.
• Verenigde Arabische Emiraten (VAE): Ongeveer 42 procent. In Dubai en Abu Dhabi is dat percentage nog veel hoger.
• Qatar: Rond de 60 procent.
• Bahrein: Ook ongeveer 60 procent.
• Israël: Die zijn echt goed in RO-technologie. Zeker 85 procent van het huishoudwater komt uit ontzilting.
• Malta: Dat eiland in de Middellandse Zee? Voor meer dan de helft afhankelijk.

Veelgestelde vragen over ontzilting in Koeweit

Checklist: Wat u moet weten over water in Koeweit

• Koeweit haalt 97% van zijn drinkwater uit ontzilting van zeewater.
• Het land heeft geen permanente rivieren of meren.
• De belangrijkste technologieën zijn MSF (meertrapsflitsdestillatie) en RO (omgekeerde osmose).
• Ontzilting is energie-intensief en heeft een aanzienlijke milieu-impact.
• De overheid subsidieert water zwaar, wat leidt tot een hoog verbruik.
• Toekomstige investeringen richten zich op duurzamere en efficiëntere technologieën.